بهار , فصل ایده آل کوهنوردی

۷ بهمن ۱۳۹۴ ۱۲:۱۷:۴۵ ب.ظ

بهار سال 1394 هم از راه رسید , همه ما بهار را با شکوفه ها و بوی گیاهان تازه روییده و فصل زنده شدن طبیعت می شناسیم اما در کوهنوردی و طبیعت گردی بهار عالم دیگری دارد , به اعتقاد بسیاری از کوهنوردان بهار بهترین فصل برای گردش در طبیعت و کوهنوردی است . هر چند تمام فصل ها زیبایی های خاص خود را دارند اما بهار با چشمه های جوشان و مناظر فوق العاده ای که دارد زیبایی خود را به رخ سایر فصل ها می کشد . حرکت در دامنه کوهها و استشمام بوی طبیعت تازه زنده شده قادر است هر انسانی را مست این طبیعت زیبا کند . از جمله ویژگی های بی نظیر بهار بارش باران های بهاری است ! اگر تجربه کوهنوردی در زیر باران بهاری را داشته باشید حتما شما هم جز آن دسته از افرادی هستید که قبول دارند یکی از خاطره انگیز ترین قسمت های بهار باران آن است و صعود دراین باران که دیگر جایگاه مخصوص خود را دارد . با آرزوی سالی پر از موفقیت و روزهای خوب شعر زیبایی از فریدون مشیری را به شما تقدیم می کنیم :

 

                                 

                                          باز کن پنجره ها را  ,  که نسیم 

                                          روز میلاد اقاقیها را 

                                         جشن می گیرد

                                          و بهار

                                          روی هر شاخه ، کنار هر برگ

                                         شمع روشن کرده ست.

 

                                    

                                          همه چلچله ها برگشتند 

                                          و طراوت را فریاد زدند

                                         کوچه یکپارچه آواز شده ست

                                         و درخت گیلاس

                                         هدیه ی جشن اقاقی ها را

                                       گل به دامن کرده ست.

 

 

                                         باز کن پنجره ها را ، ای دوست

                                        هیچ یادت هست

                                        که زمین را عطشی وحشی سوخت؟

                                       برگ ها پژمردند؟

                                       تشنگی با جگر خاک چه کرد؟

 

 

                                        هیچ یادت هست؟

                                       توی تاریکی شبهای بلند

                                       سیلی سرما با تاک چه کرد؟

                                      با سر و سینه ی گل های سپید

                                       نیمه شب باد غضبناک چه کرد؟

                                      هیچ یادت هست؟

 

 

                                    حال بیا معجزه ی باران را باور کن

                                    و سخاوت را در چشم چمن زار ببین

                                     و محبت را در روح نسیم

                                     که در این کوچه تنگ

                                    با همین دست تهی

                                    روز میلاد اقاقی ها را

                                   جشن می گیرد !

 

 

                                  خاک جان یافته است

                                 تو چرا سنگ شدی؟

                                 تو چرا این همه دلتنگ شدی؟

                                 باز کن پنجره ها را

                                و بهاران را

                                باور کن.